به گزارش اکو اقتصاد، قیمت نفت در معاملات روز چهارشنبه با کاهش قابلتوجهی همراه شد؛ افتی که بیش از هر چیز تحت تأثیر اظهارات دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، درباره ورود نفت تحریمی ونزوئلا به بازار آمریکا و تشدید نگرانیها نسبت به مازاد عرضه جهانی شکل گرفت. این تحولات در شرایطی رخ میدهد که بازار نفت همزمان با ضعف رشد تقاضا، با افزایش تولید از سوی اوپک و تولیدکنندگان غیراوپک روبهرو است.
بر اساس دادههای معاملاتی، نفت خام وستتگزاس اینترمدیت (WTI) آمریکا با ۷۸ سنت یا ۱٫۳۷ درصد کاهش به ۵۶٫۳۵ دلار در هر بشکه رسید. همچنین نفت برنت دریای شمال نیز با افت ۶۱ سنتی معادل ۱ درصد، در سطح ۶۰٫۰۹ دلار در هر بشکه معامله شد. این کاهش قیمت در ادامه افت بیش از یک دلاری هر دو شاخص نفتی در جلسه معاملاتی قبلی رخ داد؛ زمانی که معاملهگران در حال ارزیابی چشمانداز عرضه فراوان در سال جاری بودند.
عامل اصلی فشار بر قیمتها، اعلام ترامپ مبنی بر آن بود که ونزوئلا قرار است بین ۳۰ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت تحت تحریم را به ایالات متحده «تحویل دهد». وی در پیامی در شبکههای اجتماعی تأکید کرد که این نفت با قیمت بازار فروخته خواهد شد و عواید حاصل از آن تحت کنترل مستقیم رئیسجمهور آمریکا قرار میگیرد تا به گفته او، «در راستای منافع مردم ونزوئلا و ایالات متحده» هزینه شود.
این موضعگیری بهسرعت بازتاب گستردهای در بازارهای جهانی داشت. به گفته تینا تِنگ، استراتژیست بازار در شرکت Moomoo ANZ، سخنان ترامپ نشان میدهد که او تمایل بیشتری به افزایش عرضه نفت دارد تا محدود کردن آن؛ رویکردی که میتواند نگرانیها درباره مازاد عرضه در بازار جهانی را تشدید کند. این در حالی است که بسیاری از فعالان بازار پیشتر انتظار داشتند تحولات سیاسی ونزوئلا منجر به کاهش صادرات نفت این کشور شود.
بر اساس گزارش رویترز، دو منبع آگاه اعلام کردهاند توافق حاصلشده میان کاراکاس و واشنگتن ممکن است در مراحل اولیه نیازمند تغییر مسیر محمولههایی باشد که پیشتر عازم چین بودند. چنین تغییری میتواند تعادل عرضه در بازار آسیا را نیز تحت تأثیر قرار دهد و فشار نزولی بیشتری بر قیمتها وارد کند.
ونزوئلا نفت شاخص خود با نام «مِرِی» (Merey) را با تخفیفی حدود ۲۲ دلار نسبت به قیمت نفت برنت و برای تحویل در بنادر داخلی این کشور به فروش میرساند. ارزش کل محمولههای مورد بحث حدود ۱٫۹ میلیارد دلار برآورد شده است. در حال حاضر، جریان این نفت بهطور کامل تحت کنترل شرکت آمریکایی شورون قرار دارد که شریک اصلی شرکت دولتی PDVSA در پروژههای مشترک نفتی ونزوئلا محسوب میشود و فعالیت آن بر اساس مجوز صادرشده از سوی دولت آمریکا انجام میگیرد.
شورون روزانه بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار بشکه نفت ونزوئلا را به ایالات متحده صادر میکند و در هفتههای اخیر تنها شرکتی بوده که در شرایط تحریم و محاصره اقتصادی، بدون وقفه به بارگیری و صادرات نفت از این کشور آمریکای جنوبی ادامه داده است. این موضوع نقش شورون را در تنظیم جریان نفت ونزوئلا به بازارهای جهانی پررنگتر کرده است.
یانگ آن، تحلیلگر شرکت Haitong Futures، معتقد است که صادرات نفت ونزوئلا به آمریکا در وهله نخست بازار داخلی ایالات متحده را تحت فشار قرار میدهد، اما در نهایت به تشدید مازاد عرضه در سطح جهانی منجر خواهد شد. به گفته او، ورود نفت ارزانتر ونزوئلا میتواند رقابت را برای سایر تولیدکنندگان دشوارتر کند.
Haitong Futures در گزارشی جداگانه اعلام کرده است که تحولات پیچیده ژئوپلیتیکی در ابتدای سال، توجه بازار را به خود جلب کرده و در نتیجه، بسیاری از فعالان ضعف ساختاری بازار فیزیکی نفت خام را در شرایط مازاد عرضه نادیده گرفتهاند. این گزارش همچنین اشاره میکند که قیمت نفت خام خاورمیانه به ضعیفترین سطح در قیمتگذاری میانمنطقهای رسیده و همین امر انگیزه سرمایهگذاران برای ورود به موقعیتهای صعودی را کاهش داده است.
در همین راستا، تحلیلگران بانک مورگان استنلی برآورد کردهاند که بازار نفت ممکن است در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با مازادی تا ۳ میلیون بشکه در روز مواجه شود. این پیشبینی بر پایه رشد ضعیف تقاضا در سال گذشته و افزایش عرضه از سوی تولیدکنندگان عضو اوپک و همچنین تولیدکنندگان غیراوپک ارائه شده است؛ عواملی که میتوانند فشار نزولی بر قیمتها را در میانمدت تداوم بخشند.
با این حال، دادههای کوتاهمدت بازار آمریکا تصویر متفاوتی را نشان میدهد. منابع بازار به نقل از آمار مؤسسه نفت آمریکا (API) اعلام کردند که ذخایر نفت خام ایالات متحده در هفته گذشته ۲٫۷۷ میلیون بشکه کاهش یافته است، در حالی که ذخایر فرآوردههای سوختی افزایش داشتهاند. این آمار تا حدی از قیمتها حمایت میکند، اما به نظر میرسد در برابر نگرانیهای گستردهتر مربوط به مازاد عرضه جهانی، تأثیر محدودی داشته باشد.
در مجموع، بازار نفت در مقطع حساسی قرار گرفته است؛ جایی که ترکیب عرضه فراوان، بازگشت نفت تحریمی، ابهامهای ژئوپلیتیکی و ضعف تقاضا، چشمانداز قیمتها را با ریسکهای نزولی قابلتوجهی مواجه کرده است.