به گزارش اکواقتصاد، همزمان با نوسانات شدید در بازارهای طلا، ارز و بورس، نگاه بخشی از سرمایهگذاران بار دیگر به سمت بازار مسکن چرخیده است؛ بازاری که طی ماههای گذشته در رکودی معاملاتی فرو رفته اما از منظر برخی تحلیلگران، به محدودههای جذاب قیمتی برای سرمایهگذاری میانمدت و بلندمدت رسیده است. با این حال پرسش اصلی اینجاست: آیا واقعاً فصل خرید خانه آغاز شده یا بازار هنوز در انتظار سیگنالهای قطعیتری است؟
در هفتههای اخیر، قیمت دلار در سطوح بالا نوسان کرده، طلا تحت تاثیر تحولات سیاسی و اقتصادی جهشهای مقطعی را تجربه کرده و بورس نیز روزهای پرالتهابی را پشت سر گذاشته است. این فضای بیثبات باعث شده بخشی از سرمایهها به دنبال پناهگاهی کمریسکتر و قابل اتکاتر باشند. در چنین شرایطی، مسکن بهطور سنتی یکی از گزینههای مورد توجه سرمایهگذاران ایرانی محسوب میشود؛ بازاری که گرچه نقدشوندگی پایینتری نسبت به ارز و طلا دارد، اما در افق بلندمدت معمولاً بازدهی قابل قبولی ثبت کرده است.
بررسی وضعیت فعلی بازار نشان میدهد حجم معاملات همچنان در سطح پایینی قرار دارد. بسیاری از خریداران مصرفی به دلیل کاهش قدرت خرید و ابهام نسبت به آینده اقتصادی، دست نگه داشتهاند. از سوی دیگر، فروشندگان نیز در برابر کاهش محسوس قیمت مقاومت میکنند و همین موضوع باعث شده بازار در نوعی تعادل شکننده و کمتحرک باقی بماند.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند قیمتهای فعلی نسبت به تورم عمومی و نرخ ارز، به سطحی رسیده که میتواند برای سرمایهگذاران با دید میانمدت جذاب باشد. به باور این گروه، بازار مسکن طی ماههای اخیر افزایش شدیدی متناسب با رشد دلار و طلا تجربه نکرده و همین مسئله باعث شده فاصله نسبی میان سایر بازارها و بخش املاک شکل بگیرد. از این منظر، در صورت ایجاد ثبات نسبی در فضای سیاسی و کاهش ریسکهای خارجی، امکان فعالتر شدن تقاضای سرمایهای در بازار مسکن وجود دارد.
در مقابل، عدهای دیگر معتقدند هنوز نمیتوان از آغاز «فصل خرید» سخن گفت. آنها تأکید میکنند که تا زمانی که چشمانداز روشنی از متغیرهای کلان اقتصادی از جمله نرخ تورم، سیاستهای ارزی و وضعیت روابط خارجی وجود نداشته باشد، ورود گسترده سرمایه به بازار مسکن با احتیاط همراه خواهد بود. این گروه یادآور میشوند که در سالهای اخیر، رشد قیمت مسکن در برخی مناطق پیشاپیش بخشی از تورم انتظاری را در خود منعکس کرده و بنابراین جهش ناگهانی دیگری در کوتاهمدت محتمل نیست.
نکته مهم دیگر، تغییر رفتار سرمایهگذاران است. در گذشته، مسکن تقریباً اولین گزینه برای حفظ ارزش دارایی محسوب میشد، اما امروز تنوع ابزارهای مالی از جمله صندوقهای سرمایهگذاری، اوراق مبتنی بر طلا و حتی بازار سرمایه باعث شده بخشی از نقدینگی میان بازارهای مختلف تقسیم شود. این تنوع باعث کاهش تمرکز سرمایهها در بخش مسکن شده و از شدت نوسانات آن کاسته است.
با این حال، تجربه تاریخی نشان میدهد بازار مسکن معمولاً با یک وقفه زمانی نسبت به سایر بازارها واکنش نشان میدهد. به عبارت دیگر، زمانی که هیجانات در بازارهای موازی فروکش میکند و نوعی ثبات نسبی شکل میگیرد، سرمایههای محتاطتر به سمت داراییهای فیزیکی مانند ملک حرکت میکنند. از این منظر، اگر فضای اقتصادی در ماههای آینده قابل پیشبینیتر شود، میتوان انتظار داشت حجم معاملات به تدریج افزایش یابد.
در شرایط فعلی به نظر میرسد بازار مسکن بیش از آنکه در آستانه یک جهش قیمتی باشد، در نقطهای قرار دارد که برای خریداران مصرفی و سرمایهگذاران صبور میتواند قابل بررسی باشد. به بیان دیگر، شاید هنوز نتوان با قطعیت از «فصل طلایی خرید» سخن گفت، اما نشانههایی وجود دارد که بازار به کف نسبی رکود نزدیک شده است.
برای خریداران مصرفی، مهمترین عامل تصمیمگیری همچنان توان مالی و نیاز واقعی به مسکن است. اگر خرید با هدف سکونت انجام شود و فشار اقساط یا بدهی سنگینی ایجاد نکند، شرایط فعلی میتواند فرصت مذاکره و چانهزنی بیشتری نسبت به دورههای رونق فراهم کند. اما برای سرمایهگذاران کوتاهمدت که به دنبال سود سریع هستند، بازار مسکن احتمالاً جذابیت کمتری نسبت به سایر بازارهای پرنوسان دارد.
در نهایت، پاسخ به این پرسش که آیا فصل خرید خانه فرا رسیده، به افق زمانی و میزان ریسکپذیری هر فرد بستگی دارد. بازار در حال حاضر نه در اوج هیجان است و نه در شرایط سقوط؛ بلکه در مرحلهای از انتظار و ارزیابی قرار دارد. اگر ثبات اقتصادی تقویت شود، میتوان انتظار داشت رونق تدریجی به معاملات بازگردد و سرمایهها مسیر خود را به سمت این بازار پیدا کنند. اما تا آن زمان، تصمیمگیری نیازمند تحلیل دقیقتر و پرهیز از هیجان خواهد بود.