به گزارش اکو اقتصاد، در شرایطی که حق پخش تلویزیونی همچنان به باشگاهها پرداخت نمیشود و درآمد بلیتفروشی صرفاً بخش محدودی از هزینههای جاری تیمها را پوشش میدهد، بخش عمده بودجه باشگاهها از طریق اسپانسرینگ و حمایت مالی هلدینگها و شرکتهای بزرگ تأمین میشود. در مورد استقلال، نقش هلدینگ فارس در تأمین مالی و پشتیبانی از پروژههای باشگاه پررنگ است و این موضوع بارها مورد بحث کارشناسان اقتصادی و ورزشی قرار گرفته است.
این روند البته محدود به استقلال نیست؛ بسیاری از تیمهای لیگ برتر فوتبال ایران از جمله پرسپولیس، فولاد خوزستان، گلگهر سیرجان و حتی تیمهای تحت حمایت شهرداریها و بانکها نیز عمدتاً با تکیه بر منابع مالی شرکتهای بزرگ و شبهدولتی اداره میشوند. منتقدان معتقدند این مدل تأمین مالی، شفافیت اقتصادی فوتبال ایران را زیر سؤال میبرد و هزینههای گزاف برای جذب بازیکنان و کادر فنی را از جیب سهامداران شرکتها تأمین میکند.
در همین حال، حامیان این مدل تأکید میکنند که بدون تزریق منابع مالی از سوی اسپانسرها و هلدینگها، ادامه فعالیت حرفهای باشگاههای ایرانی ممکن نیست و فوتبال کشور دچار رکود جدی خواهد شد. به نظر میرسد راهکار پایدار، حرکت به سمت استقلال مالی باشگاهها از طریق توسعه حق پخش تلویزیونی، فروش محصولات هواداری و شفافسازی قراردادها باشد تا ضمن کاهش وابستگی به منابع بیرونی، اقتصاد فوتبال کشور به سمت خودکفایی حرکت کند.
نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید