به گزارش اکو اقتصاد،تولید و صادرات فولاد ایران در ماه‌های اخیر با چالش‌های جدی ناشی از کمبود انرژی و ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل مواجه شده است؛ موضوعی که تأثیر مستقیمی بر سودآوری و جایگاه بین‌المللی این صنعت استراتژیک گذاشته است.

بر اساس گزارش‌های رسمی، هرچند ظرفیت اسمی تولید فولاد ایران بیش از ۳۰ میلیون تن در سال است، اما محدودیت‌های ناشی از قطع مکرر گاز و برق باعث شده بسیاری از کارخانه‌ها نتوانند با ظرفیت کامل فعالیت کنند. این وضعیت در زمستان با بحران گاز و در تابستان با بحران برق تشدید می‌شود و عملاً تولیدکنندگان را مجبور به کاهش یا توقف خطوط تولید کرده است.

این کاهش تولید، پیامدهای مستقیمی بر صادرات فولاد داشته است. بسیاری از قراردادهای صادراتی به دلیل ناتوانی در تأمین به‌موقع سفارش‌ها یا تحویل با کیفیت مطلوب با مشکل روبه‌رو شده و برخی مشتریان خارجی برای تأمین نیاز خود به رقبای منطقه‌ای ایران از جمله ترکیه و روسیه روی آورده‌اند.

در کنار چالش‌های انرژی، ضعف زیرساخت‌های حمل‌ونقل نیز هزینه تمام‌شده محصولات فولادی را افزایش داده است. محدودیت شبکه ریلی برای انتقال مواد اولیه از معادن به واحدهای فولادسازی و همچنین کمبود ظرفیت بنادر در صادرات محصولات نهایی، مشکلات مضاعفی را ایجاد کرده است. کارشناسان معتقدند ادامه این روند می‌تواند مزیت رقابتی فولاد ایران در بازارهای جهانی را کاهش دهد.

با توجه به سهم بالای فولاد در صادرات غیرنفتی کشور و نقش آن در ارزآوری، رفع این موانع نیازمند اقدام فوری در توسعه زیرساخت‌های انرژی و حمل‌ونقل است. فعالان صنعت هشدار می‌دهند در صورت تداوم شرایط فعلی، بخشی از ظرفیت‌های ارزشمند این صنعت بلااستفاده خواهد ماند و اهداف توسعه‌ای پیش‌بینی‌شده محقق نخواهد شد.

زهرا مالمیر