به گزارش اکو اقتصاد، تابستان ۱۴۰۴ برای فعالان بازار سرمایه، فصلی پر از تلخی، التهاب و نااطمینانی بود. سه ماهی که نهتنها بهدلیل شرایط سیاسی و جنگی کشور، بلکه به سبب افزایش ریسکهای بیرونی و درونی بازار، به یکی از سختترین مقاطع چند سال اخیر تبدیل شد. اکنون در آستانه مهرماه، نگاه سهامداران به تحولات سیاسی نیویورک و همچنین گزارشهای مالی شرکتها دوخته شده است؛ شاید روزنهای برای تغییر مسیر بازار و بازگشت امید گشوده شود.
تابستانی تلختر از سالهای قبل
اهالی بورس، تابستان ۱۴۰۴ را «سختترین سهماهه پس از سال ۹۹» مینامند. شروع آن با اخبار جنگ و بمباران همراه بود و پایانش با فعال شدن «ماشه» و افزایش تهدیدها. تنها در دو هفته شهریور بازار توانست اندکی رنگ سبز بگیرد، اما باقی روزها در سایه ابهامات سیاسی و اقتصادی، سهامداران تنها نظارهگر رکود و بیرمقی معاملات بودند.
در این دوره، ریسکهای ژئوپلیتیک در کنار سیاستهای اقتصادی دولت همچون نرخ بهره، سرکوب ارزی و نبود اصلاح در بودجه و ناترازیها، به فشارها افزود و بر بیاعتمادی سرمایهگذاران دامن زد.
بازار امروز؛ میان امید و تردید
آخرین روز تابستان با نوسانی متفاوت همراه شد. مداخله صندوقهای تثبیت و توسعه و ورود برخی حقوقیها توانست بخشی از صفهای فروش را جمع کند و فضای نسبتا مثبتی در معاملات ایجاد شود. از سوی دیگر، خبر سفر عراقچی و حضور رئیسجمهور در نیویورک کورسوی امیدی به آینده دمید و بار دیگر نگاهها را به دیپلماسی گره زد.
با این حال، تردید همچنان در میان فعالان موج میزند. گروهی با خوشبینی به آینده نگاه میکنند و گروهی دیگر معتقدند تلاشهای سیاسی راه به جایی نخواهد برد و شرایط تغییر جدی نخواهد کرد.
کارشناسان سه مسیر احتمالی برای بورس در پاییز ترسیم میکنند:
-
سناریوی خوشبینانه: در صورت موفقیت تیم دیپلماسی در تعویق ششماهه «ماشه»، سایه جنگ کمی دور میشود و بازار واکنش هیجانی مثبت نشان خواهد داد. این جهش میتواند با ورود دوباره نقدینگی از صندوقهای با درآمد ثابت و طلا به بورس همراه شود. در این شرایط اگر سیاستهای ارزی و نرخ بهره نیز اصلاح شود، رشد میتواند ادامهدار باشد.
-
سناریوی بدبینانه: شکست مذاکرات نیویورک به معنای ادامه فضای پرریسک خواهد بود. هر خبر منفی همچون خنجری بر پیکر بازار عمل میکند و سرمایهگذاران بیاعتمادتر میشوند. در این وضعیت، بازار نه ریزش شدید دارد و نه جهش، بلکه در سطوح ارزنده باقی میماند اما رشد پرقدرتی نیز شکل نمیگیرد.
-
سناریوی بینابینی: حتی در صورت اجرای ماشه، بخش زیادی از آثار منفی پیشخور شده است. بازار نیمهجان باقی میماند اما رشد نرخ ارز و انتشار گزارشهای مطلوب شرکتها میتواند تا حدی آن را سرپا نگه دارد. نااطمینانی و تعلیق همچنان ویژگی اصلی این مسیر خواهد بود.
نقش پررنگ صندوقهای طلا
یکی از تحولات مهم ماههای اخیر، افزایش جذابیت صندوقهای طلا برای سرمایهگذاران بوده است. این صندوقها توانستهاند بخش عمدهای از نقدینگی را جذب کرده و نقش ضربهگیر ریسکها را ایفا کنند. کارشناسان توصیه میکنند به جای فشار برای تغییر در صندوقهای طلا، سیاستگذاران تمرکز خود را بر تقویت صندوقهای سهامی و اهرمی و همچنین ایجاد سازوکار مناسب برای عرضه اوراق دولتی بگذارند.
به باور تحلیلگران، سرمایههای جذبشده در صندوقهای طلا دیر یا زود با کاهش ریسکهای سیاسی میتوانند به بازار سهام بازگردند؛ بنابراین برهم زدن نظم موجود تنها خروج این منابع را سختتر خواهد کرد.
چشمانداز پاییز
مهر و آبان همواره ماههایی سرنوشتساز برای بازار سرمایه ایران بودهاند. برخی فعالان معتقدند شباهتهای زیادی میان شرایط کنونی با مقاطع تاریخی سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۳ وجود دارد؛ دورههایی که آبان آنها نقطه عطفی در روند بازار شد.
اکنون همه نگاهها به نیویورک و نتایج مذاکرات دوخته شده است. اگرچه هیچ چیز قابل پیشبینی نیست، اما فعالان امیدوارند پاییز بتواند تاج پادشاهی بازدهی را از بازارهای موازی گرفته و بر سر بازار سرمایه بگذارد. در هر صورت، حتی کوچکترین جرقه امید میتواند ورق بازار را برگرداند.
بورس ایران در آستانه پاییز، میان سه سناریوی متفاوت قرار گرفته است: جهش ناشی از موفقیت دیپلماسی، رکود ناشی از شکست مذاکرات یا ادامه وضعیت نیمهجان. نقش سیاستهای اقتصادی داخلی و اصلاحات دولت نیز تعیینکننده است. آنچه مسلم است، تابستان تلخ و پرریسک سپری شد و فعالان بازار با چشمانی نگران اما امیدوار، به انتظار رویدادهای مهم پیشرو نشستهاند.
فاطمه حاج علی
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید