به گزارش اکو اقتصاد، اظهارات اخیر دونالد ترامپ درباره ایران و تهدید به «آغاز جهنمی تمامعیار طی 48 ساعت آینده»، بار دیگر الگوی تکراری در ادبیات سیاسی وی را برجسته کرده است؛ الگویی که پیشتر نیز در قبال پروندههای مختلف بینالمللی بهکار گرفته شده بود.
ترامپ در تازهترین موضعگیری خود مدعی شده است: «تنها 48 ساعت تا آغاز جهنمی تمامعیار علیه آنها باقی مانده»؛ عبارتی که شباهت قابلتوجهی با تهدیدهای پیشین او در پروندههای دیگر دارد.
تکرار یک ادبیات؛ از «جهنم به پا میشود» تا «آتش و خشم»
مرور مواضع گذشته رئیسجمهور سابق آمریکا نشان میدهد استفاده از تعابیر شدید و آخرالزمانی، بخشی ثابت از سبک گفتاری اوست.
از جمله مشهورترین این موارد میتوان به تهدید او در قبال کره شمالی در سال 2017 اشاره کرد؛ جایی که ترامپ هشدار داد آمریکا با «آتش و خشمی که جهان هرگز ندیده» پاسخ خواهد داد. این تهدید در اوج تنش با کره شمالی مطرح شد، اما در نهایت به درگیری نظامی منجر نشد و حتی به مذاکرات مستقیم انجامید.
همچنین ترامپ در مقاطع مختلف درباره پروندههای خاورمیانه، از جمله موضوع گروگانها و جنگ در غزه، از عباراتی نزدیک به «جهنم به پا خواهد شد» (All hell will break out) استفاده کرده است؛ ادبیاتی که هدف آن افزایش فشار روانی و رسانهای بر طرف مقابل ارزیابی میشود.
تهدیدهای پر سر و صدا، نتایج محدود
تحلیل رفتار سیاسی ترامپ نشان میدهد این نوع تهدیدها اغلب بیش از آنکه مقدمه اقدام نظامی باشد، بخشی از تاکتیک چانهزنی و فشار حداکثری است.
در مواردی مانند:
بحران کره شمالی
تنشهای تجاری با چین
و حتی برخی تهدیدها علیه ایران در دوره ریاستجمهوری
مثلا در جنگ آمریکا با یمن، ترامپ یمن را تهدید کرد که اگر به حملههاشون در تنگه بابالمندب ادامه بدهند دروازههای جهنم رو برای یمن باز میکند.
عبارت او هم این بود که
"Hell will rain down upon you"
روز بعد از این تهدید یمنیها با 18موشک و دهها پهپاد به ناوهواپیمابر یواساسهریترومن حمله کردند؛ ترامپ بعد از این حمله و در تاریخ 6 مه 2025، در دیداری با نخستوزیر کانادا به طور ناگهانی اعلام کرد که با یمنیها به توافق رسیده است و آتشبس یک طرفه اعلام کرد! در حالیکه یمنیها تا آتشبس در غزه به حملههاشون در بابالمندب ادامه دادند.
ادبیات تند اولیه در بسیاری از موارد به مذاکره، عقبنشینی نسبی یا عدم اقدام مستقیم نظامی ختم شده است.
کارکرد واقعی این ادبیات چیست؟
کارشناسان روابط بینالملل معتقدند این نوع ادبیات چند کارکرد اصلی دارد:
1- ایجاد شوک رسانهای و روانی
2-افزایش قدرت چانهزنی در مذاکرات احتمالی
3-مدیریت افکار عمومی داخلی آمریکا با نمایش اقتدار
با این حال، تجربه نشان داده فاصله قابلتوجهی میان این تهدیدها و اقدام عملی وجود دارد.
اظهارات اخیر ترامپ درباره «آغاز جهنمی تمامعیار» علیه ایران، در امتداد همان الگوی تکراری تهدیدهای لفظی او ارزیابی میشود؛ الگویی که در گذشته نیز بارها تکرار شده اما در بسیاری از موارد به اقدام عملی گسترده منجر نشده است.
به بیان دیگر، کارنامه رفتاری ترامپ نشان میدهد این تهدیدها بیش از آنکه نشانه تصمیم قطعی برای اقدام باشد، ابزاری در چارچوب جنگ روانی و فشار سیاسی محسوب میشود.
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید