به گزارش اکواقتصاد، افزایش قابل توجه قیمت‌ها در بازار طلا، سکه و ارز در حالی رقم خورده که اقتصاد ایران همچنان درگیر نااطمینانی‌های سیاسی و ارزی است. تشدید ریسک‌های ژئوپلیتیک، ابهام در درآمدهای نفتی و فشار بر تراز ارزی، باعث شده انتظارات تورمی بار دیگر تقویت شود؛ موضوعی که مستقیماً خود را در رفتار بازارها نشان داده است.

در چنین فضایی، نظرسنجی از کارشناسان نشان می‌دهد که تمرکز اصلی سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌هایی رفته که نقش «سپر تورمی» ایفا می‌کنند.

احمد اشتیاقی با تأکید بر شرایط ارزی کشور، دلار را گزینه برتر سرمایه‌گذاری می‌داند. به گفته او، «تشدید فشارها بر تنگه هرمز، ابهام در درآمدهای نفتی و برهم خوردن تراز ارزی» عواملی هستند که می‌توانند نرخ ارز را در مسیر صعودی نگه دارند.

در مقابل، سلمان نصیرزاده نگاه گسترده‌تری به بازار دارد و معتقد است بازارهای مبتنی بر کالا از جمله طلا، ارز و صندوق‌ها گزینه‌های مناسب‌تری هستند. او در نهایت «طلا» را به عنوان اولویت اصلی معرفی می‌کند و رشد نرخ ارز و افزایش انتظارات تورمی را دلیل این انتخاب می‌داند.

ابراهیم سماوی نیز ترکیبی از دارایی‌ها را پیشنهاد می‌دهد: «۷۰ درصد طلا و ۳۰ درصد صندوق درآمد ثابت». از نگاه او، این ترکیب می‌تواند هم پوشش مناسبی در برابر تورم ایجاد کند و هم از ظرفیت‌های بازار جهانی طلا که اخیراً اصلاح قیمتی داشته، بهره ببرد.

مریم محبی تمرکز خود را بر صندوق‌های طلا گذاشته و مزیت آن‌ها را در «سه ویژگی کلیدی» می‌داند: امکان نوسان‌گیری، حفظ ارزش سرمایه در برابر تورم و نقدشوندگی بالا.

در همین راستا، بهنام علیخانی نیز با اشاره به کسری بودجه و رشد نقدینگی، صندوق‌های طلا را در افق یک‌ساله بهترین گزینه ارزیابی می‌کند.
 

محمد خبری‌زاد هم طلا و نقره را در اولویت نخست می‌داند و تأکید می‌کند این دارایی‌ها می‌توانند سرمایه را در برابر نوسانات داخلی و جهانی پوشش دهند.

در میان نظرات، نیما میرزایی ترکیبی از دلار، صندوق طلا و صندوق نقره را پیشنهاد می‌دهد. او با اشاره به «بیدار شدن غول تورم» معتقد است در شرایط فعلی، دلار داخلی به دلیل نوسانات اونس جهانی طلا، گزینه‌ای قابل اتکاتر است.

برزو حق‌شناس نیز صراحتاً دلار را انتخاب می‌کند و دلیل آن را «سطح بالای ریسک‌ها و عدم قطعیت» در کنار افزایش تقاضای وارداتی و کاهش عرضه ناشی از تحریم‌ها عنوان می‌کند.

ایمان رئیسی رویکردی محتاطانه‌تر دارد و پیشنهاد می‌دهد سرمایه‌گذاران ترکیبی از طلا و صندوق‌های درآمد ثابت را انتخاب کنند؛ ترکیبی که هم از تورم عقب نماند و هم در صورت بروز گشایش‌های اقتصادی، ریسک کمتری متحمل شود.

در نهایت، حمیدرضا جیهانی نیز با تفکیک سرمایه‌گذاران بر اساس میزان ریسک‌پذیری، دو گزینه متفاوت را مطرح می‌کند. به گفته او، برای افراد ریسک‌پذیر، طلا انتخاب مناسب‌تری است؛ چرا که «با توجه به نرخ‌های جهانی، فضای مبهم بین‌المللی و همچنین احتمال افزایش قیمت ارز در داخل، می‌تواند بازدهی بالاتری ایجاد کند».

در مقابل، او صندوق‌های درآمد ثابت را برای سرمایه‌گذاران کم‌ریسک توصیه می‌کند و معتقد است این ابزارها «به دلیل سود مشخص و ریسک پایین، گزینه‌ای مطمئن‌تر برای حفظ سرمایه در شرایط فعلی محسوب می‌شوند.»

مرور نظرات کارشناسان نشان می‌دهد اگرچه اختلاف‌نظرهایی در انتخاب ابزار سرمایه‌گذاری وجود دارد، اما یک نقطه اشتراک میان همه آن‌ها دیده می‌شود: اولویت با دارایی‌های ضدتورمی است.
در شرایطی که ریسک‌های سیاسی، کسری بودجه و نوسانات ارزی همچنان پابرجاست، دلار، طلا و ابزارهای مبتنی بر آن‌ها (به‌ویژه صندوق‌های طلا) به عنوان اصلی‌ترین گزینه‌های پیشنهادی مطرح می‌شوند؛ موضوعی که می‌تواند جهت حرکت نقدینگی در روزهای آینده را نیز مشخص کند.

عاطفه چوپان