به گزارش اکواقتصاد، بررسی وضعیت منابع و مصارف آب در تهران نشان می‌دهد برقراری توازن میان عرضه و تقاضا، مهم‌ترین عامل در عبور از شرایط بحرانی پیش‌رو است. کارشناسان معتقدند زمانی شرایط به مرز خطر جدی می‌رسد که همه ظرفیت‌های موجود برای بهینه‌سازی شبکه و حتی طرح‌های پرهزینه انتقال آب نیز به کار گرفته شود، اما همچنان رشد جمعیت و بارگذاری شهری ادامه داشته باشد و منابع زیرزمینی نیز با افت جدی مواجه شوند.
بر اساس اعلام سخنگوی شرکت آب و فاضلاب استان تهران، پایتخت در پنج سال گذشته با خشکسالی مستمر روبه‌رو بوده و کم‌بارشی این سال‌ها، تامین و آبرسانی را با دشواری همراه کرده است. با این حال، مجموعه آبفای استان تهران تلاش کرده با تمرکز بر سه محور تامین، توزیع و مدیریت مصرف، اقدامات فنی و مدیریتی لازم را در دستور کار قرار دهد.
تهران در شرایطی با ناترازی منابع و مصارف آب مواجه است که افزایش جمعیت، توسعه شهری و ساخت‌وسازهای گسترده، فشار مضاعفی بر شبکه آبرسانی وارد کرده است. سال گذشته نیز با وجود ادامه خشکسالی، اجرای پروژه انتقال آب از طالقان به تهران توانست بخشی از نگرانی‌ها را کاهش دهد.
با این حال، کارشناسان تاکید دارند برای دستیابی به شرایط پایدار آبرسانی، تهران سالانه به حدود ۲۸۰ میلی‌متر بارندگی نیاز دارد؛ این در حالی است که طی پنج سال گذشته میانگین بارش‌ها کمتر از این میزان بوده و در سال آبی گذشته نیز مجموع بارش‌ها به حدود ۱۶۰ میلی‌متر رسیده است.
سال آبی جاری هم با کاهش محسوس بارندگی در پاییز آغاز شد و اگرچه بارش‌های مناسب در اواخر زمستان و ابتدای بهار تا حدی امیدها را افزایش داد، اما نتوانست کمبود انباشته سال‌های گذشته را جبران کند. از همین رو، مدیریت مصرف همچنان مهم‌ترین راهکار برای کاهش فشار بر منابع آبی پایتخت عنوان می‌شود.
در همین زمینه، یکی از کارشناسان مدیریت منابع آب هشدار داده است که در صورت تداوم روند فعلی و برهم خوردن توازن میان جمعیت، سکونتگاه‌ها، انشعابات و حجم آب قابل تامین، در میان‌مدت یا بلندمدت حتی آبرسانی به بخشی قابل توجه از جمعیت تهران با چالش جدی روبه‌رو خواهد شد.
به گفته این کارشناس، هدف از طرح این هشدارها، توجیه اجرای طرح‌های پرهزینه و پرمخاطره‌ای مانند انتقال آب از دریا یا ساخت سدهای بیشتر نیست، بلکه تاکید بر لزوم جلوگیری از بارگذاری‌های جدید، کنترل ساخت‌وسازهای بی‌ضابطه و توقف تراکم‌فروشی در تهران است.
وی معتقد است تا زمانی که شهرسازی ضابطه‌مند نباشد و مجوزهای گسترده ساخت‌وساز بدون توجه به ظرفیت منابع آب صادر شود، راهکارهایی مانند صرفه‌جویی شهروندان، کاهش هدررفت شبکه یا حتی انتقال آب نیز اثرگذاری محدودی خواهند داشت. به گفته او، حل ریشه‌ای بحران آب تهران در گرو کاهش بارگذاری‌های جدید و اعمال محدودیت‌های جدی در توسعه شهری است.
در کنار این مسائل، نبود داده‌های دقیق و به‌روز درباره وضعیت منابع و مصارف آب، از دیگر چالش‌های مدیریت بحران آب در تهران عنوان می‌شود. هرچند آمارهایی مانند میزان مصرف مشترکان شهری یا حجم ذخایر سدها در دسترس‌تر است، اما برآورد دقیق بسیاری از مولفه‌ها از جمله هدررفت شبکه، برداشت‌های غیرمجاز و تغییرات منابع زیرزمینی همچنان دشوار است.
با وجود این شرایط، شواهد نشان می‌دهد مسئولان امیدوارند با همراهی شهروندان در مدیریت مصرف و تداوم اقدامات اجرایی، تهران بتواند تابستان امسال را بدون تنش آبی و با پایداری نسبی شبکه پشت سر بگذارد.