به گزارش اکو اقتصاد، در اقتصاد جنگی، اولویت بنگاه‌ها دیگر توسعه خطوط تولید یا اجرای پروژه‌های تازه نیست؛ مسئله اصلی «بقا» است. افزایش ریسک، کاهش تمایل سرمایه‌گذاران و رشد هزینه تأمین مالی باعث شده هم بازار سرمایه و هم شبکه بانکی با احتیاط بیشتری عمل کنند. مریم مهدوی، معاون شرکت تأمین سرمایه لوتوس پارسیان در این میزگرد، از تغییر ماهیت تأمین مالی در شرایط بحران می‌گوید؛ تغییری که به باور او، تأمین مالی را از موتور رشد اقتصادی به ابزار حفظ حیات بنگاه‌ها تبدیل کرده است.

در اقتصاد جنگی، تأمین مالی بیش از توسعه، در خدمت بقا قرار می‌گیرد

مریم مهدوی، معاون شرکت تأمین سرمایه لوتوس پارسیان با اشاره به تغییر کارکرد تأمین مالی در شرایط جنگی و فضای نااطمینانی اقتصادی، تأکید کرد که در چنین شرایطی اولویت بنگاه‌ها دیگر توسعه و اجرای پروژه‌های جدید نیست، بلکه حفظ زنجیره تولید، تأمین نقدینگی و جلوگیری از فروپاشی فعالیت شرکت‌هاست.

او در پاسخ به این سؤال که آیا تأمین مالی همچنان در خدمت تولید قرار دارد یا بیشتر به ابزاری برای زنده نگه داشتن بنگاه‌ها تبدیل شده است، گفت: «تأمین مالی در شرایط جنگی تفاوت جدی با شرایط عادی دارد. در فضای معمول اقتصادی، منابع مالی می‌تواند صرف رشد، توسعه و ایجاد پروژه‌های جدید شود، اما در شرایط جنگ و نااطمینانی، تمرکز اصلی بر حفظ بقا و استمرار تولیدات قبلی قرار می‌گیرد.»

مهدوی ادامه داد: «در چنین فضایی، بنگاه‌ها بیش از هر چیز به سرمایه در گردش، پرداخت حقوق و دستمزد و حفظ پایداری زنجیره تولید نیاز دارند؛ بنابراین طبیعی است که مسیر تأمین مالی نیز به سمت حفظ بقای شرکت‌ها حرکت کند.»

او همچنین با اشاره به نقش بازار سرمایه در این شرایط اظهار داشت: «بازار سرمایه در ایران سهم کوچکتری نسبت به شبکه بانکی در تأمین مالی اقتصاد دارد، اما تلاش کرده بخشی از بار تأمین مالی را از دوش بانک‌ها و دولت بردارد.»

معاون شرکت تأمین سرمایه لوتوس پارسیان با بیان اینکه در شرایط جنگی ریسک اعتباری افزایش می‌یابد، گفت: «وقتی ریسک اعتباری بالا می‌رود، سرمایه‌گذاران تمایل کمتری به سرمایه‌گذاری و مشارکت در تأمین مالی شرکت‌ها دارند. از سوی دیگر، بانک‌ها نیز به دلیل همین ریسک‌ها محتاط‌تر می‌شوند و در نتیجه هزینه تأمین مالی برای بنگاه‌ها افزایش پیدا می‌کند.»

به گفته مهدوی، در چنین شرایطی نقش دولت پررنگ‌تر می‌شود. او توضیح داد: «دولت می‌تواند از طریق ارائه تضامین، ایجاد صندوق‌های ضمانتی، پذیرش بخشی از هزینه‌های تأمین مالی و حمایت یارانه‌ای از شرکت‌های آسیب‌دیده، به تداوم تأمین مالی در بازار سرمایه کمک کند و اعتماد سرمایه‌گذاران را حفظ کند.»