به گزارش اکو اقتصاد، به دنبال رشد قابل توجه شاخصهای سهامی در معاملات هفته‌های اخیر، بازار سهام به استقبال اصلاح در نمادهای مختلف رفته است تا سهام میان گروههای مختلف سرمایه گذاران جا به جا شود. شاخص کل در دقایق ابتدایی معاملات، تا سطح ۵ میلیون و ۱۵ هزار واحدی نیز عقب نشینی کرد؛ اما در ادامه با ورود گروه جدیدی از خریداران، شاخص از کف روزانه بالاتر آمد و تا لحظه تنظیم این گزارش با افت ۰.۶۴ درصدی نسبت به روز گذشته، در سطح ۵ میلیون و ۴۳ هزار واحدی قرار دارد. شاخص هموزن نیز با افت ۰.۱۲ درصدی در محدوده یک میلیون و ۳۱۵ هزار واحدی قرار گرفته است.

با معامله بیش از 22 همت سهام، حق تقدم و صندوق سهامی در معاملات امروز تا بدین جای کار، حدود هزار و 200 میلیارد تومان نیز توسط سرمایهگذاران حقیقی از گردونه معاملات سهام خارج شده است. بدین ترتیب برای سومین روز متوالی، بازار سهام با خروج سرمایه‌گذاران خرد حقیقی مواجه شده است و مجموع خروج پول در این 3 روز معاملاتی، حدود 10 همت بوده است. همچنین با وجود افت شاخصها، 53 درصد از نمادها در محدوده مثبت معامله میشوند و 47 درصد از نمادها نیز سرخپوش هستند. 

ضرورت جابه‌جایی سهام 

روند صعودی بازار سهام در سال ۱۴۰۵، با رشد حدود ۴۰ درصدی نماگرهای اصلی همراه شده است؛ رشدی که بخش قابل توجهی از آن در سایه بهبود انتظارات، افزایش تقاضا و ورود نقدینگی جدید به بازار رقم خورده است. با این حال، تجربه تاریخی بازارهای مالی نشان می‌دهد که تداوم مسیرهای صعودی نیازمند دوره‌هایی از تغییر مالکیت و جابه‌جایی سهام میان گروه‌های مختلف سرمایه‌گذاران است.

پس از یک دوره رشد پرشتاب، بخشی از سهامداران که در قیمت‌های پایین‌تر وارد بازار شده‌اند، به دنبال شناسایی سود و کاهش ریسک پرتفوی خود هستند. در مقابل، سرمایه‌گذاران جدیدتر یا معامله‌گرانی که چشم‌انداز بلندمدت‌تری دارند، در همین سطوح اقدام به خرید سهام می‌کنند. این انتقال مالکیت، اگرچه ممکن است در کوتاه‌مدت با افزایش عرضه و نوسانات همراه باشد، اما از منظر ساختاری برای سلامت روند صعودی اهمیت زیادی دارد.

در واقع، بازار برای ادامه حرکت خود نیازمند آن است که سهام از دست سرمایه‌گذارانی که بخش عمده بازدهی مورد انتظار خود را کسب کرده‌اند، به پرتفوی سرمایه‌گذارانی منتقل شود که افق زمانی طولانی‌تری دارند. این فرآیند باعث کاهش فشار فروش در مراحل بعدی و شکل‌گیری پایه‌های جدید تقاضا خواهد شد.

همچنین جابه‌جایی میان صنایع مختلف، امکان گردش نقدینگی در بازار را فراهم می‌کند. در شرایطی که برخی گروه‌ها پس از رشد قابل توجه با افزایش ارزش‌گذاری مواجه می‌شوند، انتقال سرمایه به صنایع جامانده‌تر می‌تواند موتورهای جدیدی برای حرکت شاخص‌ها ایجاد کند.

بنابراین، اصلاحات مقطعی و تغییر ترکیب سهامداران پس از یک رشد قابل توجه، الزاماً نشانه ضعف بازار نیست؛ بلکه می‌تواند بخشی از فرآیند طبیعی تجدید قوا برای آغاز موج‌های صعودی جدید باشد. 

فاطمه حاج علی