به گزارش اکو اقتصاد، بازار جهانی طلا روز چهارشنبه ۱۰ تیرماه در حالی معاملات خود را آغاز کرد که اونس جهانی همچنان تحت تأثیر فشار فروش، در محدوده کمتر از ۴ هزار دلار معامله می‌شود؛ محدوده‌ای که پس از ثبت سنگین‌ترین افت فصلی طی ۱۳ سال گذشته، به یکی از مهم‌ترین سطوح تکنیکال و روانی بازار تبدیل شده است.

قیمت هر اونس طلای نقدی با افت حدود ۰.۷ درصدی به محدوده ۳۹۸۱ دلار رسید و قراردادهای آتی نیز با کاهش بیش از یک درصدی در نزدیکی ۳۹۹۴ دلار معامله شدند. این افت موجب شد طلا سه‌ماهه دوم سال را با کاهش حدود ۱۴ درصدی به پایان برساند؛ عملکردی که از سال ۲۰۱۳ تاکنون بی‌سابقه بوده است.

مهم‌ترین عامل فشار بر بازار طلا، تغییر انتظارات نسبت به سیاست‌های پولی آمریکا است. تا چند ماه قبل، بسیاری از فعالان بازار انتظار داشتند فدرال رزرو از سال آینده وارد چرخه کاهش نرخ بهره شود، اما انتشار داده‌های تورمی و صورتجلسه نشست اخیر این بانک مرکزی نشان داد بخشی از اعضا همچنان از افزایش نرخ بهره در سال جاری حمایت می‌کنند.

همین موضوع باعث شده بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا افزایش یافته و ارزش دلار تقویت شود؛ دو عاملی که معمولاً به ضرر طلا عمل می‌کنند. از آنجا که طلا سود دوره‌ای ایجاد نمی‌کند، افزایش نرخ بهره هزینه فرصت نگهداری این فلز را بالا می‌برد و بخشی از سرمایه‌ها را به سمت بازار اوراق و دلار هدایت می‌کند.

در کنار سیاست‌های پولی، نگرانی‌ها درباره تورم نیز همچنان پابرجاست. اگرچه با کاهش تنش‌های نظامی در خاورمیانه و افت قیمت نفت، بخشی از فشارهای تورمی کاهش یافته، اما عوامل دیگری مانند رشد هزینه‌های فناوری، افزایش قیمت تراشه‌های هوش مصنوعی و بالا رفتن قیمت برخی کالاهای مصرفی، همچنان نگرانی سیاست‌گذاران را حفظ کرده است.

همین شرایط موجب شده سرمایه‌گذاران با حساسیت زیادی سخنان مقام‌های پولی آمریکا را دنبال کنند. بازار اکنون در انتظار اظهارات کوین وارش است تا شاید نشانه‌های تازه‌ای از مسیر آینده سیاست‌های پولی ایالات متحده دریافت کند. هرگونه تغییر در لحن مقام‌های فدرال رزرو می‌تواند جهت حرکت طلا در هفته‌های آینده را مشخص کند.

در این میان، سایر فلزات گران‌بها نیز شرایط مطلوبی ندارند. نقره در سه‌ماهه دوم سال بیش از ۲۲ درصد افت کرده و پلاتین نیز کاهش بیش از ۲۱ درصدی را تجربه کرده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد فشار فروش تنها محدود به بازار طلا نیست و بخش بزرگی از بازار فلزات گران‌بها تحت تأثیر سیاست‌های انقباضی قرار گرفته است.

با این حال، روند نزولی طلا لزوماً به معنای آغاز یک بازار نزولی بلندمدت نیست. تجربه سال‌های گذشته نشان داده هر زمان که انتظارات نسبت به نرخ بهره تغییر کند یا ریسک‌های سیاسی و اقتصادی دوباره افزایش یابد، سرمایه‌گذاران بار دیگر به سمت دارایی‌های امن از جمله طلا بازمی‌گردند.

از منظر بنیادی، سه سناریو برای آینده بازار طلا قابل تصور است. در سناریوی نخست، اگر داده‌های تورمی آمریکا همچنان بالا باقی بماند و فدرال رزرو نرخ‌های بهره را افزایش دهد یا برای مدت طولانی در سطوح بالا نگه دارد، احتمال ادامه فشار بر قیمت طلا وجود دارد و حتی امکان آزمایش سطوح حمایتی پایین‌تر نیز دور از انتظار نیست.

سناریوی دوم، کاهش تدریجی تورم و عقب‌نشینی فدرال رزرو از سیاست‌های انقباضی است. در چنین شرایطی بازده اوراق کاهش یافته و بخشی از سرمایه‌ها دوباره به بازار طلا بازخواهد گشت؛ موضوعی که می‌تواند زمینه بازگشت قیمت‌ها به کانال‌های بالاتر را فراهم کند.

اما سناریوی سوم به تحولات ژئوپلیتیکی مربوط می‌شود. هرگونه تشدید دوباره تنش‌های منطقه‌ای، افزایش نااطمینانی در اقتصاد جهانی یا بروز بحران‌های مالی می‌تواند تقاضای سرمایه‌گذاری برای طلا را افزایش دهد و حتی در صورت باقی ماندن نرخ‌های بهره در سطوح بالا نیز از قیمت این فلز حمایت کند.

در مجموع، بازار جهانی طلا اکنون در یکی از حساس‌ترین مقاطع خود قرار گرفته است. از یک سو فشار سیاست‌های پولی و دلار قدرتمند، مانع رشد قیمت‌ها شده و از سوی دیگر، ریسک‌های اقتصادی و سیاسی همچنان اجازه نمی‌دهد نگاه بلندمدت سرمایه‌گذاران به طلا کاملاً منفی شود. به همین دلیل، مسیر آینده اونس جهانی بیش از هر زمان دیگری به داده‌های تورمی آمریکا، تصمیمات فدرال رزرو و تحولات ژئوپلیتیکی وابسته خواهد بود؛ عواملی که می‌توانند تعیین کنند افت اخیر تنها یک اصلاح مقطعی بوده یا آغاز دوره‌ای طولانی‌تر از رکود در بازار فلزات گران‌بها است.