به گزارش اکو اقتصاد، امروز حتی اگر ماهانه ۲۰۰ میلیون تومان حقوق بگیرید – عددی که فقط مدیران ارشد شرکتها و برخی پزشکان به آن میرسند – قدرت خرید شما تازه به سطح همان کارگر سال ۸۲ میرسد. این یعنی طبقه متوسط و حتی بخشی از طبقه مرفه جامعه، در واقع سالهاست که در حال سقوط هستند.
این آمار به روشنی نشان میدهد که تورم مزمن و بیثباتی اقتصادی، طی دو دهه گذشته ارزش پول ملی را بهشدت کاهش داده است. کارگری که در ۱۳۸۲ میتوانست بخشی از حقوقش را پسانداز کند و دارایی مولد بخرد، امروز حتی برای تأمین هزینههای ضروری زندگی در مضیقه است.
مسئله فقط «گران شدن» کالاها نیست، بلکه ناامیدی از آینده و از بین رفتن امکان برنامهریزی مالی است. وقتی یک فرد با حقوق ۲۰۰ میلیونی هم قدرت خرید یک کارگر ۲۰ سال پیش را ندارد، یعنی ساختار اقتصادی بهطور کامل از تعادل خارج شده و سیاستهای پولی و مالی، نتوانستهاند ارزش پول ملی را حفظ کنند.
این وضعیت نهتنها شکاف طبقاتی را عمیقتر میکند، بلکه انگیزه کار و تولید را هم تضعیف میکند. جامعهای که در آن حتی پردرآمدها هم احساس فقیرتر شدن دارند، دیر یا زود با بحران اجتماعی روبهرو میشود.
تا زمانی که اصلاح جدی در سیاستهای کنترل تورم، انضباط مالی دولت و تقویت تولید صورت نگیرد، «قدرت خرید» همچنان کوچکتر خواهد شد و ما هر سال بیشتر از قبل حس میکنیم که حقوقمان از زندگیمان عقب مانده است.
نظرات (۰)
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید