هند و لزوم توسعه تجارت دو جانبه

به گزارش بورس فوری، در همین راستا و با توجه به مناقشات سیاسی بین کشورهای مختلف و همچنین بروز جنگ‌های نرم و سرد در حوزه اقتصاد و برهم خوردن نظم موجود در تجارت جهانی ضروری است دولت سیزدهم بازار های نوینی را در حوزه اقتصاد ایجاد و یا بازار های گذشته را توسعه دهد.

یکی از بازارهای مهم که در آینده به عنوان پرجمعیت‌ترین بازار جهان مطرح خواهد شد، هندوستان است. این بازار بزرگ به طور قطع مورد توجه اقتصادهای بزرگ دنیا قرار خواهد گرفت و با توجه به حجم بالای نیازهای موجود در آن می‌تواند محل مناسبی برای فعالیت‌های تجاری کشورهای مختلف باشد.

در این بین، ایران به عنوان کشوری که سابقه و پیشینه بالایی در مبادلات تجاری و اقتصادی با هندوستان دارد می‌تواند و باید بستر لازم برای توسعه روابط اقتصادی و تجاری با این کشور را فراهم کند؛ خوشبختانه این مهم در دولت سیزدهم مورد توجه قرار گرفته بطوریکه در ۸ ماهه نخست سال جاری میلادی کل مبادلات تجاری ایران با هند نزدیک به یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون دلار بوده است که این عدد رشدی بالای ۵۰ درصد را نشان می‌دهد. علاوه بر آن با عددی معادل ۴۰۷ میلیون دلار واردات از ایران، هند حالا یکی از بازارهای جذاب برای صادرکنندگان ایرانی است.

نکته مهم دیگر اینکه ایران می‌تواند بخش زیادی است نیاز خود در دو بخش برنج و چای را از هندوستان وارد کند و از سوی دیگر بخش زیادی از نیاز هند، فرآورده‌های نفتی و انواع میوه‌جات را پوشش دهد؛ این یعنی ایران می‌تواند در تعامل اقتصادی با هند یک بازی دوسر برد را شروع کند البته که در این بین پایبندی به اصول تجارت جهانی و رعایت آنها از اهمیت بالایی برخوردار است اما با توجه به ظرفیت‌ها و نیازهای دو کشور می‌توان در فضایی به دور از قوانین و مقررات بین‌المللی و در قالب تفاهم‌نامه‌های مشترک روابط اقتصادی را توسعه داد.

دسترسی ایران به آبهای آزاد و همجواری هندوستان با اقیانوس، از دیگر ظرفیتهای موجود برای توسعه روابط اقتصادی دو کشور است خاصه اینکه ایرانیان پیشینه غنی در تجارت دریایی دارند و از سمت دیگر بخش زیادی از نیازهای بازار هندوستان نیز از طریق راه‌های آبی تامین می شود.

نکته مهم دیگر اینکه بخش قابل‌توجهی از جمعیت هندوستان را مسلمانان تشکیل می‌دهند که این مهم خود فرصتی مغتنم برای صادرات محصولات غذایی به این کشور است. این مهم با توجه به نزدیکی ذائقه و سلیقه قضایی دو جامعه می تواند ارزش‌افزوده بالایی را برای بخش کشاورزی به ارمغان بیاورد؛ به‌ویژه اینکه دولت برنامه‌ریزی دقیقی برای توسعه صنایع تبدیلی و همچنین نوآوری و خلاقیت در صنعت بسته‌بندی انجام دهد و از سمت دیگر بتواند ظرفیت‌های پنهان و غیر فعال بخش خصوصی را در این مسیر همراه کنند.

توسعه روابط سیاسی دو کشور و تاکید بر اشتراکات فرهنگی و همچنین پیشینه تجاری دو ملت از دیگر مواردی است که در تعمیق روابط اقتصادی مهم است.