به گزارش اکو اقتصاد، بازگشایی بورس تهران پس از یک دوره طولانی تعطیلی، این پرسش را پیش آورده است که سرمایه‌های احتمالیِ خارج‌شده از بازار سهام، به کدام سمت حرکت خواهند کرد. در این میان، بازار مسکن یکی از گزینه‌های مطرح است؛ اما بررسی دیدگاه ۶ اقتصاددان و صاحب‌نظر بازارهای دارایی نشان می‌دهد که هرچند مسکن می‌تواند از این جابه‌جایی بی‌نصیب نماند، اما قرار نیست مقصد اصلی بورسی‌ها باشد.

واقعیت آن است که بازار مسکن هم‌اکنون با دو نیروی متضاد روبه‌رو است: از یک‌سو، رکود عمیق ماه‌های گذشته تا حدی تعدیل شده و معاملات در برخی مناطق جان گرفته است؛ از سوی دیگر، رشد قابل‌توجه قیمت‌ها و فاصله گرفتن توان خرید خانوارها، مانع از آن شده که این بازار به‌سادگی پذیرای موج جدید سرمایه باشد. به همین دلیل، حتی اگر بخشی از پول‌های خارج‌شده از بورس به سمت ملک حرکت کند، این جابه‌جایی بیشتر در قالب «تحرک تدریجی معاملات» خواهد بود تا یک رونق پرشتاب.

بر اساس برآیند اظهارات کارشناسان، سه سناریو برای بازار مسکن پس از بازگشایی بورس قابل تصور است. سناریوی نخست، ورود گسترده سرمایه‌های بورسی به بازار ملک است؛ سناریویی که به‌دلیل بالا بودن قیمت مسکن، محدود بودن قدرت خرید سهامداران خرد و جذابیت بالای بازارهای رقیب چندان محتمل نیست. امروز برای خرید یک واحد متوسط در تهران، سرمایه‌ای چندمیلیارد تومانی لازم است و بسیاری از سهامداران خرد، دارایی‌هایی به‌مراتب کمتر از این رقم دارند.

سناریوی دوم، که محتمل‌ترین حالت ارزیابی می‌شود، ورود تدریجی بخشی از سرمایه‌ها به بازار مسکن است. در این سناریو، تقاضای مصرفی به‌ویژه از سوی خانه‌اولی‌ها یا افرادی که قصد تبدیل خانه فعلی خود را دارند، می‌تواند معاملات را کمی شارژ کند. به‌عبارت دیگر، اگر سهامداری پس از بازگشایی بورس به سرمایه‌ای برسد که کفاف خرید یک واحد کوچک یا میان‌متراژ را بدهد، احتمال دارد به‌جای ماندن در بازار پرریسک سهام، برای خرید مسکن اقدام کند.

سناریوی سوم نیز ادامه بی‌میلی سرمایه‌ها به بازار مسکن و حرکت آن‌ها به سمت دارایی‌های زودنقدشونده‌تری مانند طلا، سکه، ارز و صندوق‌های درآمد ثابت است. بسیاری از کارشناسان معتقدند در شرایطی که نگرانی از تکرار تنش‌های جنگی و نااطمینانی نسبت به آینده اقتصاد وجود دارد، سرمایه‌گذاران ترجیح می‌دهند سراغ بازارهایی بروند که هم نقدشوندگی بالاتری دارند و هم امکان خروج از آن‌ها آسان‌تر است.

دیدگاه صاحب‌نظران نیز این تحلیل را تقویت می‌کند. حسین عبده‌تبریزی معتقد است بخشی از سهامداران ممکن است به سمت مسکن حرکت کنند، اما این ورود سنگین نخواهد بود و حتی صندوق‌های درآمد ثابت هم می‌توانند مقصد بخشی از سرمایه‌ها باشند. غلامرضا سلامی نیز تأکید دارد که فضای مبهم بازگشایی بورس و نبود شفافیت کافی، مانع از شکل‌گیری موج بزرگ خروج به سمت مسکن می‌شود. تیمور رحمانی بر این نکته تأکید می‌کند که بازار مسکن تحت‌تأثیر تورم و رشد قیمت‌ها، همچنان فعال است، اما این تحرک لزوماً به رونق تولید مسکن منجر نخواهد شد. علیرضا توکلی‌کاشی نیز با اشاره به محدودیت‌های نقدشوندگی در بورس و جذابیت بازارهای رقیب، احتمال مقصد شدن مسکن برای سرمایه‌های بورسی را ۲۰ تا ۳۰ درصد برآورد می‌کند.

در مجموع، می‌توان گفت بازگشایی بورس بیش از آنکه بازار مسکن را وارد یک جهش تازه کند، احتمالاً تنها به آن «شارژ محدود» خواهد داد؛ آن هم بیشتر از مسیر تقاضای مصرفی، نه سرمایه‌گذاری هیجانی. با این حال، اگر بخشی از سهامداران به دنبال حفظ ارزش دارایی خود و خروج از فضای پرریسک بازار سرمایه باشند، مسکن همچنان یکی از گزینه‌های روی میز خواهد بود؛ هرچند نه اولین و نه آسان‌ترین گزینه.