به گزارش اکو اقتصاد، میراشرفی، مدیرعامل و نایب‌رئیس هیئت‌مدیره شرکت پتروشیمی تبریز، در جلسه معارفه این شرکت با تشریح وضعیت عملیاتی و برنامه‌های توسعه‌ای «شتبریز»، از ظرفیت اسمی تولید سالانه ۸۷۰ هزار تن محصولات پلیمری و شیمیایی خبر داد و بر مزیت‌های زیرساختی، جایگاه شرکت در بازار داخلی و اجرای طرح‌های توسعه‌ای تأکید کرد.
به گفته وی، مجتمع پتروشیمی تبریز در زمینی به مساحت ۳۹۱ هکتار و در مجاورت پالایشگاه تبریز مستقر شده است. از این میزان، ۲۰ هکتار برای اجرای طرح‌های توسعه‌ای اختصاص یافته و زیرساخت‌های موجود، زمینه اجرای پروژه‌های جدید را فراهم کرده است.
پتروشیمی تبریز؛ بازیگر مهم بازار پلی‌استایرن کشور
میراشرفی با اشاره به جایگاه محصولات این شرکت در بازار داخلی اعلام کرد که پتروشیمی تبریز حدود ۶۰ درصد بازار پلی‌استایرن مقاوم و ۴۰ درصد بازار پلی‌استایرن معمولی کشور را تأمین می‌کند. این سهم بازار، جایگاه شرکت را در زنجیره تولید محصولات پلیمری برجسته می‌کند.
بر اساس توضیحات مدیرعامل، سبد محصولات شرکت شامل محصولات پلیمری و شیمیایی متنوعی است که بخشی از آنها در گروه محصولات تخصصی قرار می‌گیرند. برخورداری از دانش فنی و لیسانس شرکت‌های معتبر اروپایی نیز از جمله ظرفیت‌هایی است که در توسعه تولید و عرضه این محصولات مورد توجه قرار گرفته است.
وی همچنین به برداشت روزانه خوراک از خط لوله اتیلن غرب اشاره کرد و گفت پتروشیمی تبریز در حال حاضر ۱۰ تن اتیلن در ساعت از این خط دریافت می‌کند. اتصال به زیرساخت‌های حمل‌ونقل ریلی و دسترسی به شبکه سراسری راه‌آهن نیز از دیگر مزیت‌های عملیاتی مجتمع به شمار می‌رود.
به گفته میراشرفی، محصولات شرکت به ۱۷ کشور صادر می‌شوند و در سال گذشته حدود ۳۰ درصد محصولات پتروشیمی تبریز به بازارهای صادراتی اختصاص داشته است. این ظرفیت صادراتی در کنار حضور در بازار داخلی، امکان دسترسی شرکت به بازارهای متنوع‌تر را فراهم می‌کند.
توسعه زیرساخت‌ها و تقویت زنجیره تأمین
مدیرعامل پتروشیمی تبریز با اشاره به نیازهای لجستیکی مجتمع، از مالکیت کامل شرکت حمل‌ونقل تجارت گستر ناوک آسیا توسط پتروشیمی تبریز خبر داد. ایجاد و توسعه این ظرفیت حمل‌ونقلی، در چارچوب نیاز شرکت به جابه‌جایی خوراک و محصولات و مدیریت بهتر فرآیندهای تأمین و توزیع قابل ارزیابی است.
میراشرفی همچنین به اهمیت افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی خوراک و زیرساخت‌های عملیاتی اشاره کرد؛ اقداماتی که می‌توانند در افزایش انعطاف‌پذیری تولید و کاهش آسیب‌پذیری در برابر اختلالات احتمالی تأمین مؤثر باشند.
در بخش توسعه محصولات نیز شرکت موفق به اخذ لیسانس واحد پلی‌استایرن مقاوم با ظرفیت سالانه ۵۴ هزار تن و واحدهای پنتان یک و دو با ظرفیت مجموع ۴۸ هزار تن در سال شده است. این طرح‌ها در راستای توسعه سبد محصولات و تقویت ظرفیت‌های تولیدی شرکت مطرح شده‌اند.
پیشرفت ۸۰ درصدی پروژه پلی‌اتیلن سنگین
یکی از مهم‌ترین پروژه‌های توسعه‌ای پتروشیمی تبریز، طرح احداث واحد پلی‌اتیلن سنگین با ظرفیت سالانه ۳۱۰ هزار تن است. به گفته میراشرفی، این پروژه تاکنون به پیشرفت فیزیکی ۸۰ درصدی رسیده و بهره‌برداری از آن برای اسفندماه ۱۴۰۶ برنامه‌ریزی شده است.
راه‌اندازی این واحد می‌تواند ظرفیت تولید محصولات پلیمری شرکت را توسعه دهد و زمینه حضور گسترده‌تر در بازار پلی‌اتیلن سنگین را فراهم کند. البته آثار اقتصادی نهایی پروژه به زمان بهره‌برداری، هزینه تکمیل، شرایط بازار و میزان فروش محصولات پس از راه‌اندازی وابسته خواهد بود.
در کنار این طرح، پروژه تکمیل واحد پلی‌پروپیلن با ظرفیت سالانه ۳۰ هزار تن نیز در مراحل پایانی قرار دارد. طبق اعلام مدیرعامل، پیشرفت این پروژه به ۸۸ درصد رسیده و بهره‌برداری از آن برای آذرماه ۱۴۰۵ پیش‌بینی شده است.
تکمیل این دو پروژه، از منظر توسعه ظرفیت تولید و تنوع‌بخشی به محصولات، اهمیت ویژه‌ای در برنامه میان‌مدت شرکت دارد.
پروژه‌های زیرساختی در آستانه بهره‌برداری
بخشی از برنامه توسعه پتروشیمی تبریز به تکمیل زیرساخت‌های موردنیاز برای پشتیبانی از واحدهای تولیدی اختصاص دارد. در همین زمینه، پروژه تأمین برق طرح‌های توسعه‌ای با پیشرفت ۹۲ درصدی همراه شده و زمان بهره‌برداری از آن آذرماه ۱۴۰۵ اعلام شده است.
پروژه انتقال پساب واحدهای تصفیه‌خانه نیز به پیشرفت ۹۴ درصدی رسیده و بهره‌برداری از آن برای اسفندماه ۱۴۰۵ برآورد شده است. تکمیل این پروژه می‌تواند در مدیریت جریان پساب و پشتیبانی از الزامات عملیاتی و زیست‌محیطی مجتمع نقش داشته باشد.
همچنین احداث واحد جدید هوا و ازت، خرید و نصب بویلر ۷۵ تنی و توسعه پالیشینگ از جمله طرح‌هایی هستند که بهره‌برداری از آنها برای سال ۱۴۰۶ پیش‌بینی شده است.
در همین بازه زمانی، اجرای پروژه‌های توسعه آفسایت شامل احداث خطوط لوله خوراک، محصول و یوتیلیتی و همچنین پروژه کولینگ هیبریدی نیز در برنامه شرکت قرار دارد. این طرح‌ها با هدف تکمیل زیرساخت‌های موردنیاز برای فعالیت واحدهای تولیدی و پشتیبانی از توسعه ظرفیت مجتمع دنبال می‌شوند.
اتیل‌بنزن و استایرن؛ طرحی با افق بهره‌برداری در سال ۱۴۰۷
یکی دیگر از پروژه‌های مطرح‌شده در جلسه معارفه، احداث واحد اتیل‌بنزن و استایرن منومر با ظرفیت سالانه ۱۰۰ هزار تن است. میراشرفی اعلام کرد که این پروژه در حال حاضر ۱۶ درصد پیشرفت دارد و بهره‌برداری از آن برای پایان سال ۱۴۰۷ پیش‌بینی شده است.
اجرای این طرح در کنار سایر پروژه‌های توسعه‌ای، بخشی از برنامه شرکت برای گسترش فعالیت در زنجیره محصولات شیمیایی و پلیمری محسوب می‌شود. با این حال، ارزیابی دقیق اثر آن بر درآمد و سودآوری شرکت، به اطلاعات تکمیلی درباره سرمایه‌گذاری موردنیاز، منابع تأمین مالی و شرایط بازار محصولات وابسته است.
دانش فنی و توان مهندسی؛ بخشی از ظرفیت‌های داخلی شرکت
مدیرعامل پتروشیمی تبریز در تشریح توانمندی‌های شرکت، به فعالیت‌های مهندسی معکوس، بازطراحی قطعات و توسعه دانش فنی در داخل مجموعه نیز اشاره کرد.
بر اساس توضیحات ارائه‌شده، حدود ۱۳ هزار قطعه موردنیاز واحدهای عملیاتی شناسایی و نقشه‌کشی شده و ۴۲۰۰ قطعه نیز مهندسی معکوس و بازطراحی شده‌اند. این اقدامات با هدف افزایش دسترس‌پذیری تجهیزات، کاهش وابستگی به تأمین خارجی و جلوگیری از توقف تولید انجام شده‌اند.
میراشرفی همچنین به دریافت گواهی عدم آلایندگی از اداره‌کل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی برای سال ۱۴۰۴ و اخذ مجوزهای موردنیاز برای اجرای طرح‌های توسعه‌ای در محدوده شعاع ۳۰ کیلومتری اشاره کرد.
چشم‌انداز توسعه پتروشیمی تبریز
مجموع اظهارات مدیرعامل پتروشیمی تبریز نشان می‌دهد توسعه ظرفیت تولید، تکمیل زیرساخت‌ها، گسترش سبد محصولات و بهره‌گیری از توان مهندسی داخلی، محورهای اصلی برنامه‌های شرکت هستند.
در کوتاه‌مدت، تکمیل واحد پلی‌پروپیلن و پروژه تأمین برق تا آذرماه ۱۴۰۵ و پروژه انتقال پساب تا اسفندماه همین سال در کانون توجه قرار دارند. در ادامه، واحد پلی‌اتیلن سنگین، طرح‌های زیرساختی و پروژه اتیل‌بنزن و استایرن منومر، افق توسعه شرکت را تا پایان سال ۱۴۰۷ ترسیم می‌کنند.
برای ارزیابی آثار این طرح‌ها بر عملکرد آتی «شتبریز»، علاوه بر درصد پیشرفت فیزیکی و زمان‌بندی اعلام‌شده، باید میزان سرمایه‌گذاری باقی‌مانده، نحوه تأمین مالی و ظرفیت واقعی فروش محصولات پس از بهره‌برداری نیز مورد توجه قرار گیرد. تحقق برنامه‌های اعلامی می‌تواند ظرفیت‌های عملیاتی پتروشیمی تبریز را تقویت کند؛ هرچند اثر نهایی آن بر سودآوری، به شرایط بازار و هزینه‌های اجرای پروژه‌ها وابسته خواهد بود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
ثبت نظر جدید